Activiteiten

Jugar con palabras

Een speels programma waarbij de kennis van zowel het Spaans als het Nederlands op de proef wordt gesteld. Meedoen is daarbij belangrijker dan winnen!

Dictatuur en toerisme: hoe het toerisme de belangrijkste sector van de Spaanse economie werd

Afwijkende begintijd!

Toerisme wordt gewoonlijk geassocieerd met vrijheid, hedonisme en moderniteit. Dit zijn waarden die in tegenspraak zijn met die welke het franquisme voorstond. Het lag daarom niet voor de hand dat juist het toerisme werd uitverkoren om Spanje uit de financiële crisis te halen waarin het aan het eind van de jaren vijftig verkeerde. Welke factoren speelden bij de keuze voor deze economische sector een rol? Wat waren de gevolgen? Moderniseerde het toerisme de Spaanse samenleving of werd het volledig beheerst door het autoritaire systeem van het franquisme? Om deze kernvragen draait het in deze lezing.

Speker is Maarten Steenmeijer.

Spanje en Europa

Anna Herranz Suralles heeft ons afgelopen jaar bijgepraat over de Spaanse binnenlandse politiek. Dit keer gaat ze in op de rol die Spanje in Europa zou willen spelen en wat daarvan terecht komt.

Catalaanse schilders van rond 1900

Santiago Rusiñol, Valldemossa, 1907

Het beeld van Barcelona rond 1900 wordt doorgaans bepaald door de grote kopstukken die het meest beroemd zijn geworden, zoals in de architectuur Antonio Gaudí en in de schilderkunst Pablo Picasso, hoewel de laatste zich al vrij vroeg in Parijs vestigde.

Catalonië had echter een eigen kring schilders die minder bekend is maar waar prachtig werk uit voortgekomen is. Het waren jonge schilders die aanschopten tegen de bourgeois cultuur van de Catalaanse hoofdstad. Het café  Els Quatre Gats was enkele jaren hun trefpunt waar zij ervaringen uitwisselden. Na 1900 gingen zij hun eigen weg maar zij kunnen zeker als wegbereiders voor nieuwe ontwikkelingen worden gezien.

Ramon Casas was een geziene kunstenaar, Santiago Rusinol maakte indrukwekkende landschappen op Mallorca, evenals Joachim Mir en nog anderen. Het zijn namen die een beetje zijn weggedrukt door de iets latere opkomst van Joan Miró en Salvador Dalí maar zij zijn zeker belangrijk geweest. Wellicht een verrassing en een nieuw licht op de cultuur van Catalonië in die dagen.

NL: Jaarvergadering 2018

In januari houden we onder de bezielende leiding van Eduardo Villamor na de jaarvergadering een proeverij van ‘embutidos españoles’ ofwel van Spaanse worsten.

ES: Aragón

Met deze lezing wil ik graag de kennis van mijn geboortegrond vergroten. Het wordt dus een heel persoonlijk verhaal. Aragon is historisch gezien een uitermate belangrijke gebied maar heeft in de huidige tijd aan belang ingeboet. Ik ga proberen de historische, culturele en economische omstandigheden uit de doeken te doen die geleid hebben tot de huidige en historische situatie, zowel die van de bloei dus als van de neergang.

Daarvoor maak ik een reis door de tijd, vanaf het prille begin tot – dat spreekt vanzelf – de dag van vandaag, waarbij ik zal stilstaan bij de Romeinse en de Arabische tijd, het ontstaan van het koninkrijk, de bedevaartroute naar Santiago, de katholieke koning Ferdinand, de republiek en zelfs de Tweede Wereldoorlog… Ook gaan we enkele uitstapjes maken naar kunst en kultuur, samenleving en economie.

In deze persoonlijke, subjectieve blik op Aragon, een streek rijk aan tradities, start ik bij mijn eigen huis waar ik in tijd en ruimte steeds grotere cirkels omheen trek. Daarbij stippen we wetenswaardigheden aan die het verhaal nog boeiender zullen maken.

Miguel A. Campo is afkomstig uit Aragon en woont in Amsterdam.