Activiteiten

Dictatuur en toerisme: hoe het toerisme de belangrijkste sector van de Spaanse economie werd

Afwijkende begintijd!

Toerisme wordt gewoonlijk geassocieerd met vrijheid, hedonisme en moderniteit. Dit zijn waarden die in tegenspraak zijn met die welke het franquisme voorstond. Het lag daarom niet voor de hand dat juist het toerisme werd uitverkoren om Spanje uit de financiële crisis te halen waarin het aan het eind van de jaren vijftig verkeerde. Welke factoren speelden bij de keuze voor deze economische sector een rol? Wat waren de gevolgen? Moderniseerde het toerisme de Spaanse samenleving of werd het volledig beheerst door het autoritaire systeem van het franquisme? Om deze kernvragen draait het in deze lezing.

Speker is Maarten Steenmeijer.

Catalaanse schilders van rond 1900

Santiago Rusiñol, Valldemossa, 1907

Het beeld van Barcelona rond 1900 wordt doorgaans bepaald door de grote kopstukken die het meest beroemd zijn geworden, zoals in de architectuur Antonio Gaudí en in de schilderkunst Pablo Picasso, hoewel de laatste zich al vrij vroeg in Parijs vestigde.

Catalonië had echter een eigen kring schilders die minder bekend is maar waar prachtig werk uit voortgekomen is. Het waren jonge schilders die aanschopten tegen de bourgeois cultuur van de Catalaanse hoofdstad. Het café  Els Quatre Gats was enkele jaren hun trefpunt waar zij ervaringen uitwisselden. Na 1900 gingen zij hun eigen weg maar zij kunnen zeker als wegbereiders voor nieuwe ontwikkelingen worden gezien.

Ramon Casas was een geziene kunstenaar, Santiago Rusinol maakte indrukwekkende landschappen op Mallorca, evenals Joachim Mir en nog anderen. Het zijn namen die een beetje zijn weggedrukt door de iets latere opkomst van Joan Miró en Salvador Dalí maar zij zijn zeker belangrijk geweest. Wellicht een verrassing en een nieuw licht op de cultuur van Catalonië in die dagen.